8 Kasım 2010 Pazartesi
5 Kasım 2010 Cuma
Hep kalbiyle hareket eden bir insan bile zamani gelir ve aklina yenik duser. Her zaman farkli seyler soyleyen iki ayri kutup gun gelip te birinden biri yoruldugunda digerinin eline verir iplerini. Dogru olan hangisidir bilinmez. Bilmekte istenmez cogu zaman. Bi kirilma noktasida gerekmez kimi zaman.
Kalbi yorulan bir insan en siddetli ama en son gozyaslarini doktugunde, konusma sirasinin artik aklina geldigini cok iyi bilir.
Pes etmek degildir bu. Durmak, soluklanmak, nefes almak icin cirpinislar belki de... Vazgecilmicek sey yoktur hayatta diyen insan oyle buyuk bi yanilgidadir ki kim bilir belki de hayatta tutunacagi hic bisi olmayacak kadar zavalli. Oysa vazgecilemeyecek onca sey vardir... Ve icindeki o kocaman sey istesende vazgecmez sadece sessizce kosesine cekilir, herzaman ordadir ama artik dilsizdir. Mecburiyetlerdendir belki de vazgecisler boyle anlarda...
Ve bazen vazgecebilmek de verdigin degeri gosterir.
Kalbi yorulan bir insan en siddetli ama en son gozyaslarini doktugunde, konusma sirasinin artik aklina geldigini cok iyi bilir.
Pes etmek degildir bu. Durmak, soluklanmak, nefes almak icin cirpinislar belki de... Vazgecilmicek sey yoktur hayatta diyen insan oyle buyuk bi yanilgidadir ki kim bilir belki de hayatta tutunacagi hic bisi olmayacak kadar zavalli. Oysa vazgecilemeyecek onca sey vardir... Ve icindeki o kocaman sey istesende vazgecmez sadece sessizce kosesine cekilir, herzaman ordadir ama artik dilsizdir. Mecburiyetlerdendir belki de vazgecisler boyle anlarda...
Ve bazen vazgecebilmek de verdigin degeri gosterir.
4 Kasım 2010 Perşembe
Yapmazdım... Yapıyorum...
Yazmazdim eskiden.. Simdilerdeyse “yapmazdim” dedigim onca seyi yapiyorum.
Sakin kalamazdim mesela; pek cok seye sakin kalip beklemeyi seciyorum. Cok gulmezdim; gulmenin guzel oldugunu goruyorum. Bazende gulmem gerektigini bilerek hareket ediyorum. Sabretmezdim; durmayi ogrendim ben. Zamani gelicegine inanmayi. Zamanin cozum olucagina degil ama zamanin getirdiklerinin isteklerim dogrultusunda olucagina inanmayi tercih ediyorum. Susmazdim; susuyorum. Kotudur belki ice atmak bir gun patlarim elbet, tahmin ediyorum. Fakat patlama noktasini hic gormeden guzellikleri gorucegime inandiriyorum kendimi. Kalbimi hissetmezdim; artik orada kesinlikle beni yoneten seyin varligi oldugunu biliyorum. Bu aralar acitiyor belki canimi ama olsun hep acitmicak ya… O gunlerinde gelicegini umuyorum.
Sakin kalamazdim mesela; pek cok seye sakin kalip beklemeyi seciyorum. Cok gulmezdim; gulmenin guzel oldugunu goruyorum. Bazende gulmem gerektigini bilerek hareket ediyorum. Sabretmezdim; durmayi ogrendim ben. Zamani gelicegine inanmayi. Zamanin cozum olucagina degil ama zamanin getirdiklerinin isteklerim dogrultusunda olucagina inanmayi tercih ediyorum. Susmazdim; susuyorum. Kotudur belki ice atmak bir gun patlarim elbet, tahmin ediyorum. Fakat patlama noktasini hic gormeden guzellikleri gorucegime inandiriyorum kendimi. Kalbimi hissetmezdim; artik orada kesinlikle beni yoneten seyin varligi oldugunu biliyorum. Bu aralar acitiyor belki canimi ama olsun hep acitmicak ya… O gunlerinde gelicegini umuyorum.
3 Kasım 2010 Çarşamba
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)