...

SONBAHAR gibi renklerim...

Kış geldi, ama benim hala rüzgarlarla dökülen yapraklarım var.
Sonbahar gibi renklerim, kurumuş kalbim...
Korkmuyorum ama, kışın soğuğu gelmemiş, buz tutmamış henüz bedenim.
Yaz gelmiş çünkü öncesinde, ısıtmış ellerimi, vakti geldiğinde de savrulan yapraklarım gibi terkedip gitmiş beni.
İlkbaharım olmamış benim, zaten rengarenkmiş geldiğinde...
Gittiğinde ise solgun sonbaharım; üşüten, titreten ama kalbimin donmasına izin vermeyen...

Yağmurlardan gözyaşı yaptığım, sonbaharım. 

Belki birgün yaprakların arasından bir güneş bana bakar yine...




Kışı hiç yaşamamak dileğiyle...